قیچی موهوم

اگر
یک
قیچی
بود
که ریسمان صدای مرا
می‌برید،
حتی
انگشت اشاره ای
برای پرت کردن من
به عمق تاریکی
کافی بود.
 
                                                 اول آذر 1382

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *